Overal, op alles en iedereen » Altijd commentaar uggs voor minder

Kampioen zijn is plezant

By De commentator in Gedacht

Lieve lezer. Ik ben gestopt met tellen hoe lang het geleden is dat ik nog op deze blog vertoefde. Te lang, mijn elfjes, te lang. Ik zal niet rond de pot draaien: het ontbrak mij de afgelopen maanden doodeenvoudig te vaak aan tijd, en nog vaker aan ouderwetse goesting. Nochtans had ik u bijzonder veel willen vertellen, want mijn leven is nu eenmaal een aaneenschakeling van hoogtepunten. Altijd valt er wel iets te vieren. De ene brochuretekst voor de budget retailketen is nog niet af of er komt alweer een briefing voor een volgende binnen. Feest! Of ik dat niet beu word, elke dag ontbijten met champagne, vraagt men mij weleens. Hoegenaamd niet, antwoord ik dan minzaam, terwijl ik mijn gedachten te rusten leg op het laagje nevel in mijn hoofd en alweer een geniaal idee uitbroed om consumenten vetarme boter aan te smeren. Het schrijverschap, beste vrienden, kent vele vormen.

Maar. Omdat ik ook maar een mens ben, met fouten en gebreken, vergaloppeer ik mij wel eens in bovengenoemd schrijverschap, en waag ik mij tussen het bedenken van taglines voor boter of boerenkool aan – het lef! – een lijntje proza. Schaamteloos, ik weet het. Zo heb ik de afgelopen jaren pardoes twee romans gepubliceerd. En komt er straks een kinderboek aan. Pardon, twee: eentje in zomer, en eentje in het najaar. Gelukkig zijn er mensen, getalenteerder en slimmer dan ikzelf, die ervoor hoeden dat ik mezelf verder belachelijk maak. Deze week schreef ene Mark Cloostermans,  op zijn blog  onder andere dit over mijn tweede roman, die hij net zoals mijn debuut heel erg slecht vindt: “Misschien is dit het basisprobleem: Valerie Eyckmans wil maatschappijkritiek bedrijven, ontmaskeren, maar de middelen die ze daarvoor gebruikt (karikaturen en misverstanden) zijn gepikt uit de trukendoos van de FC De Kampioenen-scenaristen.”

Lieve lezer! U kan zich voorstellen dat ik me tijdens het lezen van ‘s mans weldoordachte analyse bijna verslikte in mijn coupe champagne. Ten eerste omdat ik niet wist dat ik een probleem had, laat staan een basisprobleem – wat een godsgeschenk, na al die jaren van aanmodderen te ontdekken dat ik een basisprobleem heb! Ten tweede omdat ik nét van een afspraak kwam met een filmproducer die me had gepolst voor een mogelijke samenwerking, wat van deze Mark Cloostermans een zuivere visionair maakte: ik had nauwelijks de hand van de producer ge ccacrojm. 模造uggsschud, of Mark Cloostermans orakelde al dat mijn boek slechte televisie zou opleveren. Zo’n man is goud waard. Die wil je natuurlijk leren kennen. Dus zocht ik hem op LinkedIn op en wat bleek? Mark Cloostermans is ook een schrijver! Maar dan een echte, zo eentje zonder werk. ‘I am now actively looking for a new outlet’, schrijft hij . Ik kon mijn geluk niet op! Ik mag dan misschien niet kunnen schrijven, maar ik ruik een synergie vanop een kilometer afstand: gesteld dat ik me straks in mijn jeugdige overmoed opnieuw ga voorbijhollen en tóch een scenario ga schrijven, wie gaat dan al die taglines verzinnen voor boter en boerenkool? Komaan, Mark Cloostermans, grijp je kans! Het schrijverschap, beste vriend, kent vele vormen.

 

Geef commentaar (2) October 31, 2013

5 redenen waarom u naar de Boekenbeurs moet komen

By De commentator in Uncategorized

1) Voor de workshop Handlezen voor Beginners, door Ellen Duim. Wie wil zijn hand nu niet laten lezen door Ellen Duim! Duim, Ellen! Talk to the hand, Ellen Duim. Ik verzin dit niet, kijk zelf maar .

2) Om Jommeke te ontmoeten. In hoogsteigen persoon . IN HOOGSTEIGEN PERSOON! Hoe zou Jommeke ruiken? Met welke shampoo zou hij zijn haar wassen? Welk Mieke zou hij de tofste vinden? Oh boy, ik hoop dat hij met de vliegende bol komt. En dat hij niet door de Konijnenpijp gaat, want dan hebben Kwak en Boemel hem geheid te stekken.

3) Om een lief te scoren, op De dag van de Liefde en andere Ongemakken . Wat die ongemakken precies zijn weet ik niet, maar ik gok dat het er twee zijn en dat ze dik en rond zijn, want Lesley-Ann Poppe is er ook die dag. Toeval?

4) Om te rappen met Sinterklaas en de Pietenbeat . Opnieuw: dit is geen grap. En gelukkig maar! Wie wil er nu niet rappen met de Pietenbeat, buiten de Verenigde Naties? Als ze verzoeknummertjes aanvaarden, vraag ik langs deze weg alvast Deze Neger Komt Zo Hard aan. Duimen maar dat da Sint en zijn bitches ook gaan twerken.

5) Om uw dienaar te ontmoeten natuurlijk! Ik heb geen vliegende bol, noch een aartsvijand die een paarse kniebroek draagt, ik kan niet rappen en mijn ongemakken zijn te klein om volk te lokken, maar wat zou ik u graag ontmoeten! En met u praten! Uw beste mop horen! En uw boek signeren, als dat toevallig Verloren Maandag heet! Ik lees ook voor uit nieuw werk, en ben op 5 november te gast op het Uur van de Literatuur. Waar ik wellicht weinig zinnige en veel onzinnige dingen ga vertellen. Een beetje zoals ik hier doe, maar dan live en met een Kempisch accent. U vindt HIER een prima overzichtje van waar ik wanneer te vinden ben. U kan ook gewoon wat komen staren. Zolang u dat maar op afstand doet. En uw enkelband niet zichtbaar is.

Welaan dan. Tot op de Beurs?

 

 

Geef commentaar (1) October 4, 2013

En al de rest is parking (3)

By De commentator in Gedaan

Dus. Ik kreeg een e-mail van een zekere Kenny met de vraag of ik iets wilde schrijven over De Grote Verkeersquiz . Een online wedstrijd die weggebruikers op een speelse en interactieve manier aanzet tot verkeersveiliger gedrag, schreef Kenny. Omdat ik moeilijk nee kan zeggen tegen mensen die Kenny heten, en kei hard pro verkeersveiligheid ben, zei ik: Ik ken niemand die dat liever gaat doen dan ik, Kenny! (Ik maak ook graag tekstomeletten met de naam Kenny. En Benny. En Conny.)

Bon. Ik doe die verkeerstest dus, en wat blijkt? Ik ben niet geslaagd. Om niet te zeggen dat ik dik gebuisd ben. Maar echt dik. Vermorzeld, quoi. Dat heeft er veel mee te maken dat ik als een bomma rijd, vooral sinds ik mijn auto tegen een vangrail op de Antwerpse Ring heb geparkeerd – het regende, er lag olie op het wegdek, ik begon te slippen en ik kon niet meer tegensturen. Het vervolg leest u hier en hier . Amusement verzekerd.

Soit. Ik geef ook iedereen voorrang. Ik vind dat zelf een van mijn betere karaktertrekken, maar ik merk dat mensen die wel eens met mij meerijden daar anders over denken. ‘Jij hebt vast nog niet van karma gehoord,’ zeg ik dan vrolijk als er weer eentje met zijn ogen zit te rollen.

Parkeren kan ik wél. Echt waar. Achteruit en al. Liefst zou ik parkeren als een volleerde kermisdel die haar botsauto in de richting van haar lief-voor-één-avond manoeuvreert, maar ik heb helaas een auto met een dak. Of beter: mijn lief heeft een auto met een dak. Ik heb geen auto. Maar als ik een auto had, en die had geen dak, zou ik mij vast en zeker rechtopstaand tegen de zetel drukken en zo achteruit parkeren.

Vooruit parkeren, dat is een ander paar mouwen. Gisteren reed ik de ondergrondse parking van de Delhaize op ‘t Zuid in en brak het zweet mij uit. Het stond daar vol sufs. Nu durf ik zelf al eens buiten de lijntjes te kleuren in een ondergrondse parking, maar zo’n suf maakt het wel heel bont, dat palmt zonder gêne minstens anderhalve parkeerplaats in. Na drie keer rondrijden op de parking en ook eens op de -2 te gaan zien, ben ik dan maar naar de Colruyt gereden.

In ieder geval. U wil natuurlijk dat ik stop met zeveren en eindelijk mijn score zeg. Wel, ik had 8/20. Poeh. Uw voorrang afgeven, dat wordt niet meer gewaardeerd tegenwoordig. Ondankbare honden.

 

 

 

Geef commentaar (1)

Tags: botsauto , De Grote Verkeersquiz , Delhaize , SUV , voorrang afgeven , Zuid

September 26, 2013

De kleur van de liefde

By De commentator in Gehoord

Die dag, in de loopgraven van de lingeriewinkel.

ZIJ: Rood of blauw?

HIJ: Rood.

ZIJ: Ja? Ik vind de blauwe precies mooier.

HIJ: Okee. Blauw dan.

ZIJ: Maar gij vindt die rode mooier.

HIJ: Ze zijn allebei mooi.

ZIJ: Ja maar, wat is’t nu? Rood of blauw?

HIJ: (zucht) Kakbruin. Kunt ge dat ding nu eindelijk passen en afrekenen?

ZIJ: Zeg, wat krijgt gij opeens? Ik vraag gewoon uw mening.

HIJ: Waarom? Ge houdt er toch geen rekening mee.

ZIJ: Pardon? Ik hou altijd rekening met uw mening.

HIJ: Prima. Dan neemt ge de rode.

ZIJ: Zot. En eruit zien als een hoer zeker. Ga die blauwe eens halen in een medium.

Geef commentaar (3) September 6, 2013

The owls are not what they seem

By De commentator in Gedacht , Genomineerd , Gezien

Vrienden! Vijanden! Rare snuiter die ‘kotsende meisjes’ googelde en zo op mijn blog terechtkwam! Ik had mij voorgenomen om het vandaag eens uitgebreid met de dames onder u te hebben over handtassen in het Openluchttheater en hoe die net als dodelijke wapens van een concertterrein geweerd zouden moeten worden. De aanleiding daarvoor is dat ik gisteren in het Rivierenhof, tijdens een overigens piekfijn optreden van CHIC door zoveel exemplaren tegelijk bij elkaar ben gemept, dat ik tijdelijk een samenzwering vermoedde. Gelukkig bleken het gewoon dansende vrouwen met grote handtassen te zijn, handtassen die op onbewaakte momenten loopings maakten rond enthousiaste armen die in de lucht gingen, en alzo recht in de smoel of het middenrif belandden van achteloze concertgangers, waaronder uw dienaar.

MAAR!

Dat alles is voor een volgende keer, want ik heb heuglijk nieuws te melden! Ik kreeg vanochtend te horen dat mijn boek Verloren Maandag genomineerd werd voor de Bronzen Uil, de prijs voor de beste Nederlandstalige debuutroman van 2013. U leest er hier alles over.

EN!

Naast de officiële juryprijs wordt er ook een publieksprijs uitgereikt. Wie stemt maakt kans op een boekenpakket met alle boeken van de negen genomineerden. Een uitgelezen kans om uw ongezouten mening te geven over mijn boek zonder dat u er ook maar één eurocent aan moet uitgeven. Stemmen duurt slechts een paar seconden en kan hier .

O JA!

Ook nog snel even meegeven dat ik op zondag 29 september te vinden ben op het Eilandfestival, een gloednieuw kunstenfestival dat onder andere plaatsvindt in het Felixpakhuis. Dat is hier te doen. Ik word er samen met Roderik Six, Griet Op de Beeck en Dimitri Casteleyn geïnterviewd door Annelies Van Herck. Die van het Journaal! Zelfs als literatuur je geen fluit interesseert, is het toch een bezoekje waard, als is het maar om met eigen ogen te zien hoe een gezonde vrouw van pakweg vijfendertig met een gemiddelde huidskleur in minder dan vier seconden roder dan een tomaat kan worden nadat haar een micro onder de neus wordt geduwd. Maar ja: le freak, c’est chic.

Geef commentaar (8)

Tags: Annelies Van Herck , Bronzen Uil 2013 , CHIC , debuutroman , Het Betere Boek , Publieksprijs , Rivierenhof , Verloren Maandag

August 8, 2013

En al de rest is parking (2)

By De commentator in Gedacht

Beste klojo’s van het stadsbestuur,

Gisteren las ik in de Gazet van Antwerpen dat jullie hebben besloten om de huidige plannen voor de heraanleg van de Kaaien van tafel te vegen. Jullie willen nieuwe plannen. Plannen waarin plaats is voor een parkeerterrein dat dichter bij het centrum ligt. “Een extra centrumparking is essentieel,” zegt Schepen voor Stadsontwikkeling Rob Van de Velde, die vreest dat de Scheldekaaien op basis van de huidige plannen ‘een dooie wandelzone’ wordt, in dit artikel .

Ik schrijf jullie omdat ik ernstige vermoedens heb dat jullie Schepen voor Stadsontwikkeling een vermomde baviaan is. Eerst was er dat geval met die foorapen , en nu dit. Het wordt tijd dat er iemand aan de alarmbel trekt. Misschien begrijp ik het verkeerd, maar een extra centrumparking betekent volgens mij meer verkeer dat in en door het centrum wordt geloodst. En dat willen we net niet.

Dacht ik. Maar misschien ben ik wel de baviaan. Ben ik de baviaan, klojo’s?

Ik woon inmiddels zo’n vijftien jaar in de stad. Pardon: in ’t stad. De stad die ooit de Werf van de Eeuw werd genoemd. Je wil niet weten hoeveel hakken ik heb gebroken en hoeveel fietsbanden ik lek heb gereden op die verrekte werf. Maar ik kloeg niet. Die werf diende om auto’s uit de binnenstad te weren, en auto’s weren vond ik als centrumbewoner een strak plan. Dus ik kloeg niet. Klagen is voor klojo’s.

Dus zeurde ik ook niet toen er vorig jaar een tijdelijke bushalte voor mijn deur werd geplant omdat de Nationalestraat heraangelegd zou worden. Alle bussen die door de Nationalestraat reden, reden nu door de smalle eenrichtingsstraat waarin ik woon, en stopten voor mijn deur. Allemaal. Van voor zonsopgang tot na middernacht, elke tien minuten een bus. De tijdelijke bushalte zou vier maanden blijven staan. Ze stond er langer dan een jaar. Nooit geweten dat een bus zo’n teringherrie kan maken. Jullie wel, klojo’s?

De Nationalestraat is inmiddels klaar en ze trekt op geen hol. Kerels, als Hilde Crevette door de Nationalestraat zou fietsen, zou het mens denken dat ze over één lange ribbelstrook reed. Ik word er nu nóg vaker van mijn sokken gereden dan vroeger. Er is nog altijd geen fietspad, maar er is een oplossing in de maak: er wordt overwogen een fietsverbod af te roepen. Wie verzint zoiets? Ik denk: een baviaan.

Natuurlijk  werd er een feest tegenaan gegooid  toen de straat klaar was. Dat deed het vorige stadsbestuur ook altijd. Ik herinner me nog een volksfeest op de Leien. Eigenlijk viel er niks te vieren, het resultaat was doffe ellende, maar giet een paar liter bier in de gemiddelde burger en hoppa, elke mislukking wordt een succes. En als die burger op de terugweg zijn nek breekt over slecht aangelegde stoeptegels, dan is het mooi zijn eigen schuld. Slim hoor, klojo’s. Tussen haakjes, worden die Leien eigenlijk ooit nog verder afgemaakt?

Luister klojo’s. Het is mooi geweest met die ego’s en die geldingsdrang. In maart 2010 werd er een definitief Kaaienplan voorgesteld . Dat ding heeft handenvol geld gekost. Ik stel dus voor dat jullie je daar braaf aan houden. Jij ook, baviaan. En hou die binnenstad in godsnaam verkeersvrij. Voor Antwerpen parking wordt en al de rest niet.

Aan het werk, klojo’s. Het is de hoogste tijd.

 

Vriendelijke groet,

De Commentator

Geef commentaar (16) July 10, 2013

Van oude mensen en dingen die niet stilstaan

By De commentator in Gehoord , Gezien

Ik heb zondag zitten janken in een loods in de haven. Ik was naar Nerf gaan kijken, een prachtige voorstelling van Ultima Thule over een koppel oude besjes dat aan de vooravond van hun tachtigste huwelijksverjaardag ontsnapt uit het rusthuis en op roadtrip gaat. Het was figurentheater, dus de bejaarde besjes werd niet gespeeld door acteurs, maar door poppen. Enfin, door twee acteurs die elk een pop vasthielden, zoiets. Nu ben ik nogal van het goedgelovige type (ik was elf en een half toen mijn toenmalig beste vriendinnetje mij vertelde dat sinterklaas niet bestond. Man, toen heb ik ook gejankt! Dat valse loeder heeft trouwens sinds die dag mijn barbies nooit nog mogen aanraken. Vriendinnetje? Van mijn gat, ja.) dus ik trapte er natuurlijk van de eerste minuut in, in die poppen. En toen er een van de poppen doodging, hield ik het niet meer droog.

Toen ik een dag later voor een rood licht stond te wachten en er aan de overkant een stokoud besje naar me lachte, zo eentje met schattig wit haar en flinterdunne beentjes, lachte ik heel vriendelijk terug. Het besje leek als twee druppels water op de pop uit de voorstelling, mijn jeugdig hart smolt als een waterijsje. Omdat er geen verkeer was, omdat ik ongeduldig ben en omdat ik een trein moest halen, stak ik snel het zebrapad over. Ik moest me inhouden om dat besje in het voorbijgaan niet over haar pluizige hoofdje te aaien, toen ze plots met een perkamenten vinger bijna in mijn oog pookte en keihard krijste: DRAAJ LITERS BLOED ZEN DER IER JUST GEVLOEID, MASKE! Gelukkig sprong het licht op dat moment op groen en moest ze de andere kant uit. Ze siste over haar frêle schoudertje nog iets over verkeersslachtoffers en mensen zoals ik en toen verdween ze in de massa op de Meir. Misschien maar goed dat ik niet meer in sinterklaas geloof, wellicht is het net zo’n bejaarde hufter als die honderdjarige heks aan dat verkeerslicht. En nog iets: ik ga nooit nog te voet naar het station. Levensgevaarlijk is het, met al die loslopende oudjes.

 

Geef commentaar (2)

Tags: Antwerpen , Centraal Station , figurentheater , haven , loods , Meir , Nerf , oud besje , Sinterklaas , Ultima Thule , Zomer van Antwerpen

June 19, 2013

Al de rest is parking

By De commentator in Gehoord , Gezien

Een tijdje geleden stond er een parkeerverbodbord (wow, zou een gaaf Scrabble-woord zijn) voor mijn deur waarop in koeien van letters stond dat er niet geparkeerd mocht worden. Dat bord stond er omdat ik het er eigenhandig had gezet. Niet omdat ik dat schoon vind, zo’n bord voor de deur, wel omdat er verbouwd ging worden ten huize Commentaar. Man, man, man. Ik denk niet dat er een parkeerbord in de wereld bestaat dat zo vaak genegeerd is als mijn bord. Ik kreeg bijna compassie met mijn bord. Er is meer voor mijn deur geparkeerd tijdens mijn verbouwingen dan ervoor en erna. Het leek wel of chauffeurs dachten: ‘All right gasten, een parkeerverbod, hier is’t te doen!’ En dan hun auto parkeerden. Voor mijn deur.

Sommige bestuurders schreven heel galant hun telefoonnummer op een briefje, en legden dat op hun dashboard. Ik heb er eens eentje gebeld die tien minuten later straalbezopen uit het café aan de overkant kwam. Ik denk dat hij wel vier parkeerborden zag en ik heb toen zeker drie seconden geworsteld met een moreel dilemma, tot ik het koud kreeg en naar binnen ben gegaan. En er was die keer dat ik bijna slaag kreeg van een griet die niet één, maar twéé Vuitton-sacochen aan haar armen had bungelen, eentje aan elke arm. Ik had haar eerst via de flikken laten opsporen en bellen, maar ze nam niet op. Dus moest er getakeld worden. Ze waren net haar Mini Cooper aan het takelen toen ze kwam aangewandeld. Toen ze zag wat er gebeurde begon zo hard te lopen dat die twee sacochen salto’s maakten aan haar armen en ze bijna zichzelf een mep verkocht. Koddig om te zien wel. Ze vond dat het allemaal mijn schuld was, bord of geen bord en ik kreeg echt schrik van haar sacochen. Maar de allerbeste was ongetwijfeld die keer dat ik net uit het raam keek en een man zijn auto zag afsluiten, waarop ik het raam opende en hem riep, want ik wachtte op de schrijnwerker en ik had die plaats écht écht écht nodig. Dat ging zo:

IK: Meneer, u mag hier niet staan.

HIJ: (Kijkt ongeïnteresseerd naar het bord) Zeg. Had u dat niet kunnen zeggen vóór ik een parkeerticket betaalde?

IK: Had u niet kunnen lezen wat er op dat bord staat voor u hier parkeerde?

HIJ: Ja, hallo. Het staat hier vol borden. En daarbij, u ziet mij toch naar de betaalautomaat lopen? U had toch kunnen roepen?

IK: Ik heb u niet naar de automaat zien lopen. Ik heb u hier ook niet zien parkeren. Ik heb wel wat beters te doen dan de hele dag uit het raam te hangen en tegen mensen te roepen dat ze hier niet mogen parkeren, TERWIJL ER EEN BORD STAAT WAAR DAT DUIDELIJK OP STAAT.

HIJ: U hangt nu toch uit het raam?

IK: (gepikeerd en betrapt) Ik keek toevallig uit het raam en zag u net uw ticket in uw wagen leggen. U heeft dus geluk. Als ik niet toevallig uit het raam had gekeken, had ik u niet tijdig kunnen roepen en zou ik zo meteen de takeldienst moeten bellen. Dat zou u stukken meer kosten dan een parkeerticket.

HIJ: Volgens mij heeft u mij wél naar de automaat zien lopen.

IK: Kunnen we even bij de essentie blijven? U mag hier niet staan. En de schrijnwerker kan hier elk moment arriveren met zijn camionette.

HIJ: (wijst naar de auto voor de zijne) En die auto dan? Die mag hier toch ook niet staan?

IK: Dat klopt. Die mag daar ook niet staan.

HIJ: Dan kan ik mijn wagen toch ook laten staan? Want zelfs als ik mijn wagen nu verzet, dan heeft die zogezegde camionette van u nog altijd niet genoeg plaats.

IK: Daarom heb ik een half uur geleden naar de politie gebeld. Ik hing namelijk nét niet uit het raam toen die auto hier geparkeerd werd. Anders had ik de eigenaar zeker een halt toegeroepen.

HIJ: (zucht) ‘t is al goed, ik zal m’n auto wel verzetten. Maar ik blijf erbij: volgens mij heeft u expres gewacht tot ik een parkeerticket nam en heeft u dan pas het raam geopend. (stil) Trut.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef commentaar (7)

Tags: Al de rest is parking , parkeerverbod , takelen , verboden te parkeren , verbouwen , Vuitton

June 12, 2013

Dingen die ik altijd al eens heb willen zeggen

By De commentator in Uncategorized

-Ik heb geen Uggs, ik heb persoonlijkheid.

-Die Queens of The Stone Age, trekt dat eigenlijk op iets?

-Ik moet kakken. Kan er eens iemand twee strandstoelen pakken?

-Oei. Gij trekt op Liesbeth Homans.

-Op dieet? Eindelijk.

-Oei. Uw kindje trekt op Liesbet Homans. Wat zegt ge? Ja, ik weet dat het een jongetje is.

-Paul Simon?  Ik ben daar gisteren nog ene mee gaan drinken in de Duifkes. Toffe gast.

-Dat was in de tijd toen ik nog marathons liep.

-Wat?! Is Liesbeth Homans een VROUW?!

-Och, ge zijt zelf ne schuppezot.

-Ik zou graag naar die fototentoonstelling van Guy Van Sande gaan.

-Shit. Ziet gij hier ergens strandstoelen? (Op de fototentoonstelling van Guy Van Sande)

-Ik had een ticket voor Queens of the Stone Age, maar ik ben blijven hangen bij een herhaling van ‘Komen Eten’.

-Eigenlijk wel schoon he. (Op de fototentoonstelling van Guy Van Sande)

-Prins Filip? Ik ben daar gisteren nog ene mee gaan drinken in het Hessenhuis. Toffe gast.

Geef commentaar (2) May 6, 2013

één plus één is geen idee

By De commentator in Gedaan , Gedronken

Lieve lezer. Omdat er geen elegante manier is om te vertellen dat je op de gezegende leeftijd van 35 jaar uit de kroeg bent gegooid, bespaar ik mij de poging tot pulitzerwaardig proza, en hou ik het voor één keer gewoon bij de feiten. Uw dienaar is afgelopen vrijdag uit de kroeg gezet. Daar. Het is eruit. Natuurlijk denkt u nu aan marginale taferelen. Aan glazen die tegen de grond gekeild worden, een uit de hand gelopen ruzie met een minnaar, aan nachtelijke scheldpartijen, aan dronkemanspraat of een ouderwets stoepgevecht. Ik moet u teleurstellen. Ik zat rustig een pintje te drinken met wat vrienden en werd de kroeg  - café Corso op de Vrijdagmarkt – uitgezet omdat ik de cafébaas er op wees dat hij me te weinig geld teruggaf. Waarop hij woest werd. Nochtans had ik gelijk. Reken even met me mee. Ik bestelde aan de toog drie pintjes. Moest daarvoor 5,70 euro betalen. Ik overhandig de man een briefje van 20 euro. Hij geeft mij een briefje van 5 euro en wat kleingeld, samen nog geen 7 euro. Dat is op zich vrij idioot, want zelfs als de cafébaas dacht dat ik hem 10 euro had gegeven, dan nog zou hij zich zwaar misrekend hebben. Soit. Ik kijk naar het geld in mijn hand, merk het tekort op en spreek de cafébaas opnieuw aan. ‘Excuseer’, zeg ik. Of ik een probleem heb, blaft hij. Ik wijs hem op zijn vergissing. Hij gromt, loopt naar de kassa, haalt er een briefje van 10 euro uit en gooit dat bovenop het briefje van vijf euro en de muntstukken. Opnieuw vrij idioot, maar we kunnen niet allemaal rekenwonders zijn. Ik zeg tegen de cafébaas dat hij zich voor de tweede keer misrekent, dat hij me nu te veel teruggeeft. ‘Commentator, wat ben je toch een nobel en eerlijk mens’ denk ik nog bij mezelf, terwijl ik mijn hand met het geld wat verder uitstrek, zodat de ietwat dommige cafébaas zijn fout kan herstellen. In de plaats daarvan schiet de cafébaas in een Franse kolère, kiepert hij de drie versgetapte pinten in de gootsteen, loopt hij naar zijn kassa, haalt er mijn oorspronkelijke 20 euro weer uit, gooit die bovenop de 17 euro die hij me al gegeven heeft en brult dat ik maar moet oprotten. ‘Bol het af, kakwijf’ waren zijn exacte woorden.

Ik weet niet wat me meer verbaasde:

a) Dat de cafébaas mij beval zijn café te verlaten (ik deed niks verkeerd)

b) Dat de cafébaas mij een kakwijf noemde (de kans is heel reëel dat ik minstens één gat in mijn trui had)

c) Dat de cafébaas mij in zijn kolère 17 euro gaf (zou ik dat moeten aangeven op mijn belastingen?)

Hoe dan ook, de eerste stap richting marginaliteit is een feit. (En nu komt er een fantastisch bruggetje). Gelukkig is er ook goed nieuws. Altijd Commentaar is genomineerd voor de Weekend Knack Blog Awards, in de categorie ‘personal’. Hoera! Stem HIER op mij en behoed mij voor een leven in de marge. Als ik win, geef ik een rondje in de Corso. Het is daar omzeggens altijd happy hour.

 

 

Geef commentaar (6)

Tags: Corso , Vrijdagmarkt , Weekend Knack Blog Awards

Older Posts
uggs voor minder

zapatos uggs
goedkoop te koop
ugg støvler tilbud
ugg bailey button kids

WISHLIST

 photo Recently Updated435.jpg

Gisteren zag ik op Shirley’s mama-blog een materialistische wensenlijst. Ik besefte niet alleen dat onze wensen erg overeen komen, ik bedacht me ook dat het erg lang geleden is dat ik zelf zo’n lijstje met jullie deelde. Mijn wensenlijst is niet zo lang als die van Shirley, maar hij is minstens zo materialistisch.

Soms schaam ik me en denk ik… wat moet ik in vredesnaam met een Gucci tas als er mensen zijn die honger hebben? Of ik denk, weer een nieuwe iPhone? Die van jou doet het toch nog gewoon. Ik kan soms ontzettend balen van mijn materialisme en heel erg jaloers zijn op mensen die daar veel minder waarde aan hechten.

Maar ik moet ook zeggen dat het allemaal een stuk minder is dan zo’n acht jaar geleden. Ik geef geen cent minder uit, maar ik ben me wel een stuk bewuster van wáár ik mijn geld aan uitgeef. En ik weet inmiddels dat ik ervaringen belangrijker vind dan spullen. Ik vind iedere week sushi kunnen eten belangrijker dan iedere maand een jurkje bij ZARA kopen. Ik vind een marathonreis naar Boston waardevoller dan een nieuwe Gucci tas.

Toch gaat mijn hart nog steeds sneller kloppen bij het zien van een nieuwe Gucci tas, of wanneer ik een Apple Store binnenloop en de nieuwe MacBook Pro 15 inch met Touch Bar even aanraak.

 photo 443497_K4D2T_5671_001_063_0000_Light-GG-Marmont-velvet-shoulder-bag.jpg

Laten we beginnen met de meest onpraktische wens op deze lijst. De Gucci Marmont in donkerroze velvet. Ik had hem al een aantal keer in de webshop van Gucci gezien en raakte hem voor het eerst aan in Berlijn, een dag na de marathon. Hij is machtig mooi, maar minstens zo machtig duur. 1390 euro voor een tas die allergisch is voor regen is geen investering, dat is gewoon super dom. Ik acht de kans dat deze tas ooit aan mijn arm hangt dan ook zeer klein.

 photo 448065_DRW1T_5554_010_100_0000_Light-GG-Marmont-matelass-mini-bag.jpg

De kans dat deze tas uit de Gucci Marmont collectie ooit aan mijn schouder hangt schat ik veel groter in. In plaats van 1390 euro, betaal je 790 voor dit plaatje en deze is een stuk beter bestand tegen een regenbuitje dan de velvet variant. Daarnaast heeft deze tas het ideale formaat, mijn iPhone en camera passen er perfect in en de rest bovenop vind ik super handig, zo kan ik super snel mijn iPhone en camera uit mijn tas halen als ik ze nodig heb. Dat vind ik met mijn eigen Gucci tas vaak nog best lastig, daarom staat hij vaak open (waar ik – terecht – van heel veel voorbijgangers opmerkingen over krijg). Hij heeft ook een streepje voor op mijn Celine Trio, dat leer is namelijk zo zacht dat hij ontzettend snel slijt als ik mijn camera er in stop.
 photo apple_z0sh_mlh4230_bh_macbook_pro_15_inch_with_1294035.jpg

Verder met het duurste item op de lijst, maar tegelijkertijd ook het item waar ik al het langst over droom. Sinds ik hem vorig jaar november in New York voor het eerst zag is de liefde daar. De MacBook Pro 15inch met Touch Bar in het donkergrijs. Ik gebruik zelf op dit moment een MacBook Pro 13inch en hoewel ik die al bijna drie jaar in mijn bezit heb, ik ben er nog steeds heel blij. Ware het niet dat deze MacBook slechts 128 GB aan ruimte heeft. Daarnaast ben ik ook steeds meer met video bezig en zo’n mooi groot 15inch scherm, zou absoluut niet verkeerd zijn. Waarom deze MacBook nog niet op mijn bureau staat? Je betaalt er een schamele 2799 euro voor. Halleluja. De zaken gaan echt niet verkeerd hoor, maar ik moet ook iedere maand in mijn eentje de huur ophoesten en mijn auto betalen (lease), dus dit heb ik echt niet zomaar even bij elkaar gespaard. Helaas.
 photo Screen_Shot_2017_09_13_at_2.37.00_PM.png

De iPhone X. Natuurlijk staat die op mijn wensenlijst en ik kan me bijna niet voorstellen dat ik op 27 oktober niet weer in de wacht hang bij T-Mobile om hem als een van de eerste te kunnen bestellen. Ik heb natuurlijk de iPhone 7 Plus, maar die kan ik hopelijk voor een mooi bedrag verkopen. Daarnaast kan ik als ZZP’er de BTW aftrekken, waardoor de prijs ook iets minder exorbitant hoog is.
 photo zwart_marmeren_salontafel_120_cm_-_zwart_onderstel_tundo_alora_marmer_01_1.jpg

En tot slot deze marmeren salontafel. Ik heb al sinds 2014 de goedkoopste salontafel van IKEA in mijn woonkamer staan, 17,95 heb ik er volgens mij voor betaald. Het was niet de bedoeling om hem mee te nemen naar mijn nieuwe woning, maar uiteindelijk hebben de verhuizers hem toch in de wagen gezet. Ik zou zo graag een mooie volwassen salontafel kopen, maar alles dat ik mooi vind is duurder dan 500 euro en dat vind ik gewoon een heleboel geld voor een meubelstuk (sorry, ik ben gewend alles bij IKEA te kopen, daar heb je al je meubels bij elkaar voor 500 euro). Deze salontafel is 599 euro en zou volgens mij prachtig in mijn woonkamer staan. Maar ja… ga ik hier echt zoveel geld aan uitgeven? Ik twijfel nog even door.

Ik ben heel benieuwd, wat staat er op jullie wensenlijstje? En als jullie mij waren; wat zouden jullie dan als eerst van de lijst aanschaffen?

Liefs,
Annemerel




39 Reacties

  1. Manon
    oktober 6, 2017 / 12:07

    Ik wil graag nieuwe Uggs, nieuwe hardloopschoenen en een nieuwe laptop: best praktisch eigenlijk. Maar daarna: een tas van Furla, een klassiek Cartier horloge, een keukenmachine van KitchenAid en een schilder voor ons appartement. :) Daarnaast nog veel reizen op mijn verlanglijstje staan: naar Australië, Argentinië, wintersport en Indonesië. Als ik jou was zou ik sparen voor een nieuwe laptop.

    • Annemerel
      oktober 6, 2017 / 13:01

      Hahaha wow jij hebt ook genoeg te wensen!!! Australië staat ook op mijn wensenlijst… en een rondreis door de VS.

  2. Marianne
    oktober 6, 2017 / 12:11

    Wat een leuk lijstje!
    Ik post eind oktober m’n wish list voor onze New York reis, waar ook de iPhoen 8 Plus op staat.
    (Halloooooo, 200 euro goedkoper dan Europa!).
    Een drone zou ik ook zo ontzettend graag willen, maar kan de prijs echt (nog) niet goedpraten.

  3. Jolieke
    oktober 6, 2017 / 12:16

    Als ik jou was zou ik als eerste de tafel aanschaffen, alhoewel ik de Macbook en iPhone ook wel aantrekkelijk vind haha. Maar een tafel ga je elke dag blij mee zijn, omdat je al zo lang een nieuwe tafel wilt hebben. Geldt ook voor de apparaten, maar daar heb je ook al super goede van op zich dus dat is minder nodig denk ik. (:

    Op mijn lijstje staan onder andere Bluetooth oortjes om mee hard te lopen en een sporthorloge. Vooral een sporthorloge zou ik handig vinden omdat ik nu de hele tijd met mijn iPhone loop en er gaat en moment komen dat hij keihard op de grond dondert en hij stuk is. En een mooie bank of stoel om lekker in te kunnen zitten lezen. Maar goed, veel geld haha.

  4. Shirley
    oktober 6, 2017 / 12:23

    Jaaa, wat leuk! Ik vind die roze echt fantastisch <3 ben alleen bang dat ik er zo snel op uitgekeken ben omdat 'ie niet zo tijdloos is…

    • Annemerel
      oktober 6, 2017 / 13:00

      Ja ben ik ook bang voor, maar ik heb een gele tas van Marc Jacobs gekocht in 2013 en daar ben ik nog steeds heel blij mee. Vind die tas in het geel trouwens ook heel mooi (die kleine)

  5. Maja Harder
    oktober 6, 2017 / 12:30

    I am so in love with the colours of the bags you found. Totally what you need to pump up autumn’s grey tones

  6. carola
    oktober 6, 2017 / 12:30

    Ik wilde je boek en die is inmiddels binnen! Van het weekend lezen.

    • Annemerel
      oktober 6, 2017 / 12:59

      Aaaah veel plezier!

  7. Lies
    oktober 6, 2017 / 12:31

    https://www.furnified.com/nl/product/marmeren-salontafel-will-groen-marmer Een iets goedkopere variant!

    • Annemerel
      oktober 6, 2017 / 12:59

      Oooh thanks voor de tip!

      • Esther
        oktober 8, 2017 / 09:50

        Die is mooi!

        Je kan ook een diy overwegen ;)

        http://www.poppytalk.com/2013/10/diy-marble-coffee-table-possibly-most.html?m=1

        Moet je wel een mooie basistafel vinden. Maar voelt wel wat minder echt natuurlijk.

  8. Anouk
    oktober 6, 2017 / 12:31

    Die macbook en die iPhone, ik snap het helemaal. Ik heb m’n air nu zo’n 3 jaar (geloof ik) en hij functioneert nog perfect, maar een vriendinnetje heeft de nieuwe pro met touch bar en dat is toch wel jaloersmakend. Achja, blijven dromen want ik ben student. Als ik jou was zou ik de salontafel als eerste aanschaffen, want die is het goedkoopst van alle items (haha) en mijn vriend en ik merk gewoon dat mooie meubels ook veel doen voor een fijne sfeer in huis (vooral als je er elke dag zit te werken).

  9. Mieke
    oktober 6, 2017 / 12:37

    Ik zou als eerste de salontafel aanschaffen, zeker omdat je zoveel thuis werkt en elke keer gelukkig gaat worden als je die mooie tafel ziet!!
    De Gucci tassen vind ik niks (gelukkig dat smaken verschillen) en de kleur vind ik niet zo ‘tijdloos’. Dusja, ik blijf bij de salon tafel :D

  10. Evi
    oktober 6, 2017 / 13:08

    Ik zit al lang te dromen van een Chloé Faye bag <3 Maar ik heb net vorig jaar mijn eerste Chanel tas gekocht, dus misschien toch nog even wachten voor ik weer een flink bedrag aan een handtas uitgeef :D

    • Annemerel
      oktober 6, 2017 / 13:21

      Aaahhhh en Chaneltas, ja dan ben je wel even klaar denk ik ;-). Is er trouwens iets dat een Chaneltas overtreft? Misschien Hermes, haha.

  11. Sandra-Anna
    oktober 6, 2017 / 13:18

    Ik heb echt helemaal niks op mijn wishlist staan. Ik was vorige week jarig en werd weken lang geterroriseerd met de vraag wat ik voor mijn verjaardag wilde. Ik wist gewoon helemaal niets, geen goedkope items maar ook geen dure. Alhoewel, ik zou wel een nieuwe auto willen maar de mijne komt nog vooruit en voor langere stukken mag ik altijd die van mijn moeder lenen. Wellicht dat ik mezelf die cadeau doe als ik mijn Master heb gehaald, voor nu vind ik het “onzinnig” om een nieuwe te kopen.

    Ik heb wel altijd het dingetje dat als je jezelf wilt belonen (bijvoorbeeld na het uitlopen van een marathon ;)), je dat moet doen met iets wat je normaal anders nooit zou kopen. Die laptop is je “werk” en alhoewel het fijn is om een betere en mooiere te hebben, is en blijft het een laptop die praktisch hetzelfde is als wat je nu hebt, en die je toch vervangt mocht degene die het begeven. Een mooie tas daarentegen is echt een luxe product die je anders niet zomaar koopt, daar zou ik dus voor kiezen. En misschien ook omdat ik een voorliefde heb voor mooie tassen…

    • Annemerel
      oktober 6, 2017 / 13:20

      Haha als ik jarig ben dan weet ik ook nooit wat ik wil hebben. Ik weet dat een MacBook ‘werk’ is, maar mijn werk is ook een groot gedeelte van mijn leven en ik word oprecht heel gelukkig van een nieuwe MacBook. En ik vraag me soms af, moet ik mezelf nog belonen voor een marathon? Ik bedoel, New York wordt nummer 10, is dit nog echt iets wat een beloning verdiend?

      • Renate
        oktober 8, 2017 / 21:59

        Ja duh successen moet je vieren

  12. Rosalie
    oktober 6, 2017 / 13:20

    Als ik jou was zou ik voor de tafel gaan. Daar heb je gelijk meer profijt van en kost het minst van je lijstje haha. Ik denk ook dat je daar langer blij mee bent dan met een nieuwe telefoon. Roos zei het zelf ook dat het eigenlijk niet vernieuwend was.

    Wat betreft de MacBook. 2 maanden geleden heb ik zelf ook de MacBooks en iMacs van Apple onderzocht, want ik wilde een vervanging voor mijn iMac van 7 jaar oud. Poeh, wat zijn die in prijs gestegen! Als je hardware-technisch meer onderzoek gaat doen, dan is het voor mij niet te verantwoorden om 2.800 euro aan een laptop uit te geven. Een vergelijkbare heb je van een ander merk voor de helft van de prijs. Je moet je daar eens maar wat in gaan verdiepen. Dan krijg je een beetje een idee hoeveel je extra betaalt omdat het Apple is.

    Ik ben uiteindelijk voor de iMac 27 inch gegaan. Die was qua prijs/kwaliteit beter in verhouding (ik had ook al een MacBook Air van 3 jaar oud, dus laptop-wise had ik al een computer).

    • Annemerel
      oktober 6, 2017 / 17:15

      Ja Apple is niet goedkoop met MacBooks, maar al mijn apparatuur is van Apple en dat werkt gewoon heel mooi samen. Daarnaast gebruik ik ook software van Apple om mijn vlogs te editen. Ik twijfel dan ook absoluut niet om een ander merk laptop te kopen.

  13. Annemiek
    oktober 6, 2017 / 13:32

    Ik droom al jaren van de marathon van New York (of gewoon überhaupt naar New York gaan) en een Celine Trio bag. Hopelijk komt dat er ooit van :)
    Als ik van jouw wishlist zou mogen kiezen vind ik de MacBook ook wel heeeel mooi.

  14. Lara
    oktober 6, 2017 / 13:54

    Ehmm.. items op mijn wishlist echt materialistisch ik vind het lastig. Maar iets wat ik heel graag zou willen is een macbook, want mijn huidige laptop is na vier jaar dagelijks gebruik goed aan het eind van zijn latijn. Verder zou ik heel graag een Herschel rugzak willen. :) Nu nog een reden/manier vinden om deze twee dingen te realiseren haha !

  15. Tessa
    oktober 6, 2017 / 14:05

    Oh ik snap je volkomen! Ik ben ook zo materialistisch als de pest haha. Vorige week de iPhone 7 Plus gekocht (vond de 8 te duur voor de minimale veranderingen). Maar ik merk nu alweer aan mezelf dat ik aan het ‘zoeken’ ben naar mijn volgende investering. Als ik jou was zou ik gaan voor de tafel. Het is echt een pareltje die vast prachtig zal staan in je nieuwe woning!

  16. Olga
    oktober 6, 2017 / 16:48

    Wij hebben zo’n marmeren salontafel… Ik word helemaal gek van het ding. Ik zweer je, er is niets waar je harder je teen aan kan stoten.

    • Annemerel
      oktober 6, 2017 / 17:12

      Hahaha oh ja dat is wel echt een ding, mijn Ikea tafel verschuift gewoon als ik er tegenaan loop haha. Misschien wel zo veilig.

  17. Cindy
    oktober 6, 2017 / 17:05

    Ach, je moet wat te dromen hebben he. Heb zelf niets met tassen, maar des te meer met vakanties.
    Ben gek op Florida, zou dit jaar geen budget hebben om er naar toe te gaan, maar kreeg onlangs een aanbod om bij kennissen die daar een huis hebben te logeren, yes! Dan wel haalbaar. Ga in maart :-)
    NY staat ook hoog op mijn lijstje. Vorig jaar voor het eerst geweest, maar was toen bijna 30 kg zwaarder. Wil graag nog een keer terug zonder last van mijn gewrichten te hebben einde van de dag. Komt er ook nog wel van, maar wannneer? Wil dan nieuwe foto’s maken, zonder mijn plofkop erop. Maar met een gewoon hoofd haha.
    En de salontafel van Ikea heb ik ook haha! Mij bevalt ie prima voor dat geld. Net wat je zegt, waarom zoveel neertellen voor een gewoon, tja, meubelstuk inderdaad.

    • Annemerel
      oktober 6, 2017 / 17:12

      Fijne vakantie naar Florida alvast!

  18. Anzji
    oktober 6, 2017 / 20:28

    Ik zou voor de salontafel gaan! Natuursteen gaat (in tegenstelling tot gadgets en accessoires) jaren en jaren mee, da’s een investering voor je leven ;)

    Ik ben zelf al een tijdje aan het dubben over een nieuwe iPhone (loop nog rond met de 5S) en/ of een goeie nespresso-machine met melkopschuimer. En dan net als ik bijna de knoop heb doorgehakt.. kom ik een prachtige en spannende vakantiedeal tegen die ik écht niet kan laten schieten, tja, prioriteiten stellen :D Dus voor mij een oude telefoon en zo-zo-koffie, maar wel India en Nepal in november, woohoo!

  19. Daphne
    oktober 6, 2017 / 20:55

    Ik zou dan als eerst de laptop aanschaffen, in mijn ogen het meest praktisch. Maar ja, praktisch is meestal niet meteen het leukst ;)

    Op mijn wensenlijstje.. pfoe. Een Mini Cooper? Rijd momenteel in een oud barrel, en heb altijd al zo’n auto willen hebben. Maar ja, dan mag ik ook nog wel een aantal jaren sparen, haha! Oh, en een goede camera. Maar daar moet ik me nog maar eens in verdiepen.

  20. Stephanie
    oktober 7, 2017 / 11:08

    Das vaak het probleem met Apple, en als je het dan koopt.. zit je over 2-3 jaar weer met hetzelfde probleem ;) Ik zat ook te kwijlen bij de 15-inch MacBook Pro met TouchBar toen mijn grafische kaart van mijn huidige MacBook Pro was gecrashed (en m’n vriend em toentertijd voor zichzelf kocht). Gelukkig kon deze onder consumentenrecht/reparatieprogramma worden gemaakt, dus was dit een veel goedkopere optie (die €3000 had ik anders best goed gevoeld) en doet mijn macbook het na 5,5 jaar nog steeds prima. Nu denk ik maar dat tegen de tijd dat deze vervangen moet worden, er vast weer een nieuw model op de markt is waar ik bij sta te kwijlen ;)
    Btw: jij hebt toch een iMac staan? Je kan altijd met behulp van een kabeltje je 13-inch MacBook koppelen aan je iMac, dan zie je je scherm op de iMac (dus groter beeld), maar gebruikt hij de capaciteit van je MacBook.

    En die donkerroze velvet Gucci tas is idd mooi, jammer dat hij absoluut niet tegen regen kan…

  21. Marjolein Kraak
    oktober 7, 2017 / 11:59

    Mooie wishlist; altijd fijn om iets te wensen te hebben. Ik heb al jaren een wens bovenaan mijn lijst: mijn broer bezoeken die in California woont. Zie hem soms jaren niet en als kind hadden wij een goede band. Het gemis wordt ook zeker niet minder in de loop der jaren.
    Een andere wens is het vinden van de perfecte schoenen voor het lopen van mijn eerste marathon in april.

  22. Hester
    oktober 7, 2017 / 12:32

    Ik zou als ik jou was eerder voor de MacBook gaan dan voor de iPhone – aangezien een nieuwe MacBook in mijn ogen meer een investering in je werk is dan een nieuwe iPhone (ik bedoel dus: je hebt nu ook al een van de nieuwste iPhones, terwijl 13inch en 128gb inderdaad best een upgrade kan gebruiken). Maar als je je oude iPhone kan verkopen en de BTW af kan trekken van de X waardoor het relatief een kleine uitgave is dan snap ik ook wel weer dat dat heel verleidelijk is, haha.

  23. Linda
    oktober 7, 2017 / 14:22

    Ah, van dit lijstje zou het alleen de salontafel worden: praktisch, nodig, gaat jaren mee en helemaal niet superduur ;) Lijkt me een prima investering! Vooral als je er al zolang eentje wilt.
    Ik heb sinds kort een Macbook Pro van mijn werk (te leen), spiksplinternieuw en … mega-onhandig. Ik ben Windows gewend en houd echt niet van Macbook haha :’) Ik gebruik ‘m dus nauwelijks eigenlijk, nou ja, slijt ie ook niet haha. Ik vind ze echt heel erg overpriced…. Waarom zou je zóveel geld betalen voor een laptop als je er voor 1500 euro minder ook eentje hebt die dikke prima is…

    En haha, ik vind die Gucci-tassen die hier instaan echt zó ongelooflijk lelijk :’) Niet een beetje maar echt heel lelijk, sorry! Die je nu hebt vind ik wel heel mooi, en ook praktischer :) Ik snap ook niet waarom die zo schandalig duur zijn…

  24. Mariska
    oktober 7, 2017 / 16:11

    Wat een leuk artikel dit :) wat op mijn wensenlijstje staat is misschien toch een nieuwe laptop. Deze heb ik nu een jaar of 3 en werkt wel oké, maar het kan altijd wat sneller. En weer een eigen huurwoning helemaal alleen voor mezelf :)

  25. Sophie
    oktober 7, 2017 / 16:28

    Ooohhh jee.. die roze velvet tas.. Die KLEUR!!! :| <3 Zo mooi. Ik vind de donkerpaarse variant trouwens fantastisch en de donkerblauw ook heel chique.. Nee, nee, nee dit kan ik echt niet naar mezelf verantwoorden. Misschien als 'ie ooit in de sale is. :')

  26. Manouk - Groetjes uit Verweggistan
    oktober 7, 2017 / 23:16

    Ik wil supergraag een sporthorloge met gps. Jouw vorige Garmin staat hoog op mijn lijstje, haha! Ik heb er nu een van Fitbit maar die werkt met de gps van mijn telefoon. Een gps in het horloge is handiger. Verder noisecancelling headphones (nog een tip?) en nieuwe hardloopschoenen. En jouw boek!

  27. Britt
    oktober 8, 2017 / 09:23

    Een aantal dingen mogen ook wel regelrecht door naar mijn bezit en wishlist hoor haha!

  28. Sabine
    oktober 9, 2017 / 22:13

    Als ik jou was zou ik een nieuw toetsenbord kopen voor de iMac :) er bestaan ook goedkopere toetsenborden, zo zonde dat die nu niks staat te doen!



ugg

Sorteren op : Populariteit Prijs : Oplopend / Aflopend Geselecteerde criteria Alle criteria verwijderen Filter

Prijs

1.666 producten gevonden € 10 € 380

Categorieën

Leverzone

Bekijk ook